از امام صادق علیه السلام سوال شد: علت برخاستن در موقع شنیدن نام حضرت قائم علیه السلام چیست؟

فرمودند: زیرا برای او غیبتی طولانی است و از شدت مهربانی خود نسبت به دوستانش هر کس را که به این لقب از او یاد کند به دیده عنایت می نگرد، زیرا این لقب یادآور قیام آن حضرت می باشد و به خاطر بزرگداشت آن وجود مقدس است که باید بنده خاص و فروتن هنگامی که حضرت مهدی علیه السلام با دیدگان شریفش به او نگاه می کند، برخیزد و احترام کند و تعجیل فرج او را از خدای تعالی بخواهد.

( منتخب الأثر ، ص ۵۰۶ )

در این باب از جلیل سید عبدالله سبط محدث جزایری سوال شد آن مرحوم در بعضی از تصانیف خود جواب دادند که خبری دیدند که مضمون آن این است

« روزی در مجلس حضرت صادق علیهه السلام اسم مبارک آن جناب برده شد ، پس حضرت به جهت تعظیم و احترام آن برخاست .»

( منتهی الامال : شیخ عباس قمی :563)

در کتاب منتهی الامال آمده است که : روایت شده که دعبل خزاعی وقتی که انشا کرد قصیده تائیه خود را برای حضرت امام رضا علیه السلام چون رسید به این شعر :

خروج امام لامحالة خارج یقوم علی اسم الله بالبرکات

حضرت امام رضا علیه السلام برخاست و بر روی پاهای مبارک خود ایستاد و سر نازنین خود را خم کرد بروی زمین پس از آن که کف دست خود را بر سر گذاشته بود گفت : اللهم عجل فرجه و مخرجه وانصرنا به نصرا عزیزا . (همان)

پیامبر اکرم (صل الله علیه وآله)به علی(علیه السلام)فرمودند:

 یا علی، ششصد هزار گوسفند میخواهی، یا ششصد هزار دینار، یا ششصد هزار کلمه؟

عرض کرد: ششصد هزار کلمه.

 فرمود: من برای تو ششصد هزار کلمه را در شش کلمه جمع می نمایم:

۱- یا علی وقتی دیدی مردم به مستحبات مشغولند، تو به تکمیل واجبات مشغول باش.

۲- هرگاه دیدی مردم به عمل دنیا مشغولند، تو به عمل آخرت مشغول باش.

۳- هنگامی که دیدی مردم مشغول به عیب گویی  یکدیگرند تو مشغول به عیوب خود باش.

۴- هنگامی که دیدی مردم مشغول به زینت دنیا می باشند، تو مشغول به زینت آخرت باش.

۵- هنگامی که دیدی مردم به زیادی عمل مشغولند، تو به خوبی عمل مشغول باش.

۶- هنگامی که دیدی مردم به مخلوق متوسل می شوند، تو به خالق متوسل شو.

 یا علی، بر مردم زمانی بیاید که اقرار کننده به حق اهل نجات باشد.

عرض کرد: عمل کجاست؟
فرمود: در آن روز عملی نیست.